Hazekind Hannelorre met Dottie...

Lieve mensen,

Wat een heerlijk weer is het toch de afgelopen

dagen...het is nog een beetje frisjes, maar dat

warme zonnetje maakt alles goed...

Ik ruik het voorjaar, ik kan niet wachten!

Vorige week vrijdag hebben we zelfs al tijdens

een uitje in Den-Haag en Scheveningen buiten op een

terrasje kunnen zitten, ja dit was echt genieten...

Vandaag bekijk ik het lekkere weer vanuit mijn

knusse atelier, daar ik hazekind Hannelorre heb

afgemaakt...Ik had in geen tijden een haas

geboetseerd, en nu heb ik er zelfs een paar gemaakt.

Vind het geweldig om te boetseren, dus dit zal

mijn laatste haas niet zijn...

Ook maakte ik een lief vriendje voor Hannelorre,

dit is Dottie...een lief konijnenbeessie..

Ik zal jullie deze week ook Claudine het konijnenkind

laten zien...nog even haar jurkje afmaken, en dan

mag ook zij op de kiek...dus jullie horen snel weer van mij...

Hannelorre kijkt zo lief...ze heeft zulke lieve oogjes..
En ze glimlacht zo zacht...

 Haar jurk bestaat uit maar liefst 3 lagen...
En ik gaf haar een jas van stippel stof,
vind deze stof helemaal super!

 Voor op haar koppie maakte ik mooie rozen van stof...

rozen doen het altijd zo goed, het maakt alles zo romantisch...

 Dit is Dottie...

 Ik heb Dottie een beetje slap opgevuld,

zo lijkt ze net echt oud...

 De oren en voetzooltjes van Dottie hebben een lichtblauw stipje... 

 Kijk Dottie nu toch eens lekker lui liggen...

En Hannelorre is zo trots op haar vriendje...zien 

jullie haar glunderen?

Ach...kleine snoes, kom maar lekker tegen

me aan staan...

Natuurlijk neem ik Hannelorre en Dottie mee

op 9 en 10 april in de Zuiderkerk in Amsterdam.

Ik wil dolgraag mijn nieuwe dieren aan jullie

laten zien...!

Tot de volgende keer,

Doegiessssss

XXX

Kunstgroep Dabida bestaat 10 jaar!

Lieve mensen,

Nog even en we vieren het 10-jarig bestaan
van Dabida!
 Hier verheug ik me zo ontzettend op...
Ben al weken aan het boetseren en wil mijn
nieuwste poppen mee nemen naar dit geweldige
jubileum...
Wie mijn poppen en beren eens in het echt willen
zien, misschien kan ik jullie in de
Zuiderkerk ontmoeten...dat zou toch super zijn!

De pop als kunstvorm verovert de wereld.. .. nu ook Amsterdam!

Bij poppen denkt men al snel aan speelgoed. Dat het maken van poppen ook een volwaardige kunstvorm kan zijn is wereldwijd wel, maar in Nederland nog niet zo bekend. Voor het eerst wordt in Amsterdam een grote tentoonstelling gewijd aan deze kunstvorm. Op 9 en 10 april vindt in de Zuiderkerk in Amsterdam de tentoonstelling ‘Kunst en Poppen: 10 jaar Dabida’ plaats. 

De tentoonstelling biedt een veelzijdig beeld van de poppenkunst met een grote diversiteit aan werken gemaakt van uiteenlopende en soms onverwachte materialen. Er zal werk van ruim 80 kunstenaars uit 14 landen te zien zijn. Befaamde kunstenaars zullen hun levensechte en fantasierijke werken exposeren.

Tien jaar Dabida

Dabida, vereniging voor Nederlandse en Belgische poppenkunstenaars, zet zich al tien jaar in voor de ontwikkeling van poppen- en figuratieve kunst. Ter ere van dit tienjarig jubileum organiseert Dabida in samenwerking met de Russische organisatie ADI (Art & Dolls International) deze internationale expositie in Amsterdam. De samenwerking tussen Nederlandse en Russische artiesten is hecht. In Rusland is de poppenkunst momenteel een ware rage, vooral onder de hippe Moskovieten, en er is veel interesse in poppen uit ons land.

Kijk hier voor meer informatie:
www.adi.amsterdam
www.dabida.eu

Het werk van de Dabidaleden wil ik hier

al heel graag aan jullie laten zien...

Het zijn geweldige mensen met prachtig werk!

Zelf ben ik lid sinds 2011..en ja hier ben ik 

natuurlijk heel trots op,  het is zo fijn

om met gelijkgestemde zielen te kunnen delen...

Graag laat ik jullie het werk zien van de andere

leden van Dabida.

Ana Salvador

Astrid Mulder

Bets en Amy van Boxel

 Caroline van Stiphout

Gerda Schaarman-Rijsdijk

 Franciska Markus

Lydia Dekker

Hennie Koffrie 

 Marij Rahder

 Marlaine Verhelst

 Nel Groothedde

 Olly Copal

Saskia Hoeboer

 Tine Kamerbeek

 Willy van der Beek-Oldenhof

Christine Polis

Yvonne Flipse

Erica Prinse

Kim van de Wetering

Graag hoop ik jullie op een van deze

dagen te ontmoeten...

Bedankt voor het kijken

en tot snel!

XXX

Mijn appelboompje...

Dit prachtige verhaal ontving ik van mijn dochter..

Vind het zo zo mooi en ontzettend lieffff!

Dank je wel lieve Lisa...

Lang geleden was er eens een hele grote appelboom. Een klein jongetje genoot er erg van om elke dag bij de boom te spelen. Hij klom tot de boomtop, at de appels van de boom en soms sliep hij zelfs in de schaduw van de boom. Hij hield van de boom en de boom vond het erg leuk dat de jongen met hem speelde.
De tijd ging voorbij... Het kleine jongetje werd groter en hij speelde niet meer elke dag bij de boom. Op een mooie dag, kwam hij weer terug naar de boom en hij keek bedroefd.
"Kom je met me spelen?" vroeg de boom aan het jongetje ." Ik ben geen klein kind meer, ik speel niet meer met bomen" zei de jongen "Ik wil nu speelgoed maar ik heb geld nodig om die te kopen"
"Sorry, ik heb geen geld" zei de boom....." maar je kan al mijn appels plukken en verkopen, zodat je wel geld hebt".Het jongetje was erg blij. Hij plukte alle appels van de boom en ging met een glimlach op zijn gezicht weg.Vanaf de dag dat alle appels van de boom geplukt waren kwam de jongen niet meer terug.De boom voelde zich verdrietig .
Op een dag kwam de jongen weer terug, en de boom was erg blij."Kom met me spelen" zei de boom.
"Ik heb geen tijd om te spelen "antwoordde de jongen, "ik moet nu werken voor mijn gezin, we hebben namelijk een huis nodig, kun je me helpen?"
"Sorry, maar ik heb geen huis" zei de boom, "maar je kunt mijn takken eraf hakken om een huis te bouwen". De jongen deed dat en ging vervolgens weer weg met een glimlach op zijn gezicht. De boom was blij dat hij de jongen gelukkig kon maken, maar de jongen kwam daarna niet meer terug. De boom werd daar eenzaam en verdrietig door.
Op een hete zomerdag kwam de jongen terug naar de boom. "Kom met me spelen" zei de boom.
"Ik ben verdrietig en ik word ouder. Ik wil gaan varen, daardoor ontspan ik mezelf. Boom, kun jij me een boot geven?" "Weet je wat jongen, je kunt mijn boomstam gebruiken om daar een boot van te maken, je kunt dan ver weg gaan varen en gelukkiger worden".Dus dat is wat de jongen deed. Hij hakte de boomstam uit, om een boot te maken waarmee hij ver weg kon gaan varen.
Sindsdien duurde het erg lang voordat de jongen weer terugkwam. Eindelijk,nadat er vele jaren voorbij waren gegaan ging de jongen weer eens op bezoek bij de boom. "Het spijt me jongen, verontschuldigde de boom, maar ik heb niks meer voor jou, mijn appels zijn op"
"Appels? Die kan ik toch niet eten, ik heb geen tanden meer" zei de jongen. "Ik heb ook geen boomstam voor je om in te klimmen"zei de boom. "Klimmen? Daar ben ik nu te oud voor geworden" zei de jongen ” Ik kan je echt niets meer geven, zei de boom met tranen in zijn ogen," het enige wat er nog van mij over is zijn mijn stervende wortels"
"Ik heb niet veel meer nodig"antwoordde de jongen " alleen een plekje om uit te rusten"ik ben moe geworden na al die jaren". "Goed! riep de boom ineens, "oude boomwortels zijn gemaakt om op te leunen en uit te rusten, kom lekker bij me zitten en rust lekker uit!". De jongen ging zitten en de boom was zo blij dat er naast zijn glimlach ook nog eens een traan op zijn gezicht verscheen.

Vind dit verhaal zo prachtig! Mama jij bent mijn appelboomje.....jij geeft alles aan je gezin....ook al is het je laatste wortel! Ik hou zo ontzettend veel van jou! Je bent een lieverd en veel te goed voor deze wereld! I love you...

Liefs Lisa

Sssssst....ze slapen...

 Lieve mensen,

Ik zag een plaatje van Beatrix Potter,

ik ben zo helemaal weg van haar werk...

Geinspireerd door het werk van deze geweldige

kunstenares uit de vorige eeuw, maakte ik deze

lieve schatjes...

Na een vlotte bevalling zijn gisteren een

snoezige tweeling geboren...

 Twee lieve kleine konijntjes..

 Kleine Wolletje en Pluisje...

Moeder konijn heeft ze prachtig ingepakt...

Ze liggen er warmpjes bij...

Ik vroeg moeder konijn of ik ze even

mocht vast houden...vind ze zo zo schattig.

Dit is Wolletje volgens mij...

Terwijl ik haar pakte krulde het konijnenbeesie

zich nog een beetje op, maar ze sliep rustig verder..

 Ik pakte beide konijntjes, moeder heeft

de tweeling samen ingebakerd, dit vind ik zo

knap, vroeg aan moederkonijn hoe ze dit toch doet!

 Ik hoorde de beide meisje heel zachtjes ademhalen...

Alles zit er op en aan...kleine konijnenoortjes

 en een klein roze neusje en mondje...

 Pak ze maar uit, zei moederkonijn...

Kun je ze gelijk verschonen...hihi..

 Ach...eigenlijk vind ik het zielig om ze wakker te maken,

ze liggen zo lief tegen elkaar aan...

 Ach...Wolletje rolde zich een beetje om en

sliep gewoon op haar buikje verder...

En Pluisje rolde zich een beetje op, en sliep ook

verder...zo zoetjes en lief...

Na het verschonen pakte moeder konijn

haar lieve snoesjes en bakerde ze beide

dotjes weer in..

 Zo ze gaan weer slapen zei moeder konijn, en ik

ga ook nog even slapen...

 Wens jullie een mooi weekend..

Liefs

Marijke

XXX

Lieve mensen...

Lieve mensen,

Wie vorige week mijn blog heeft gezien en gelezen

weten dat er twee nare posten op mijn blog

stonden...

In een moment van emotie en twijfels heb ik

deze berichten op mijn blog gezet.

Inmiddels heb ik deze posten verwijderd, voor

deze verdrietige berichten is mijn blog niet bedoelt...

 Deze posten maakten veel los bij mijn vrienden

en lezers...via de email kreeg ik berichten van mensen

die spijtig genoeg in hetzelfde schuitje als ik zitten..

Wat is het toch vreselijk wat mensen 

elkaar aandoen..

Ik wil iedereen heel graag bedanken voor jullie

vriendelijke bezorgdheid, ik vind dit zo attent en lief!

Ben aan het denken en denken geweest..kan ik deze

negatieve dingen omzetten tot iets positiefs!

Als ik al mijn ervaringen over wat ik mee maak,

kan bundelen en hier een boekje van kan maken.

Voorlopig is dit boekje voor mezelf, en later misschien

voor mensen die ik hier mee kan helpen.

Misschien kunnen uit deze nare dingen die ik meemaak,

toch nog iets positiefs ontstaan.

Ik wil jullie in ieder ook geval wel laten weten dat

ik door zal gaan met dit blog..en dan met fijne posten

dit vind ik nog steeds zo leuk om te doen...

Liefs,

Marijke

XXX